Wernisaż „Pohib” Tadeusza Rolke w warszawskiej Galerii Obserwacja

Photo by Barbara Gibson ©

Photo by Barbara Gibson ©

„Pohib” Tadeusza Rolkego w warszawskiej Galerii Obserwacja /JL/

Wystawa jest wyprawą do wnętrza i duszy Rolkego, pokazaniem nieznanego oblicza autora kojarzonego

do tej pory głównie z pracami reportażowymi i dokumentalnymi. Składa się na nią wybór zdjęć – krajobrazu, martwej natury, człowieka – oraz listów autora.

Tadeusz Rolke, nazywany nestorem polskiej fotografii reportażowej oraz dokumentalistą wielokulturowym,
jest autorem wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych (m.in. „Fotografowałem lata sześćdziesiąte i nie tylko...”, „Rozproszenie”, „Wir waren hier”, „Studio Rolke”, „Czas wolny. Fotografie”). Współpracował z prestiżowymi pismami w Polsce i za granicą (Stern, die Zeit, der Spiegel), zajmował się fotografią mody, jego zdjęcia można zobaczyć w albumach. Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim i Warszawskiej Szkole Fotografii, został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Galeria Obserwacja

ul. Tarczyńska 3, Warszawa
Wernisaż: piątek 29 listopada o godz. 19:05, 

Wystawa czynna do 24 stycznia 2014
Kurator: Waldemar Zdrojewski

Michał Jeliński "Na brzegu" - wystawa fotografii

 

Wystawa fotografii

Na brzegu/Galeria Obserwacj
ul.Tarczyńska 3 (w kamienicy artystycznej TA3)
Warszawa
29.10 - 22.11.2013
Wernisaż 29.10.2013 (wtorek) o godzinie 19.05.

Na wystawie znajdą się pejzaże, które zrobiłem w trakcie podróży po różnych krajach Europy – Islandii, Albanii, Ukrainie, Polsce. Zestaw składa się z 20 czarno-białych odbitek wykonanych ręcznie, na papierze barytowym. Zdjęcia z tego zestawu można zobaczyć w zakładce Fotografie/Na brzegu. Poniżej tekst
o wystawie autorstwa Agnieszki Szczepaniak. Wystawa inspirowana jest fragmentem wiersza Lorda Byrona.

Radość kryją lasy, gdzie nie zbłądzą ludzie;

Rozkosz czeka na brzegu, co sam tkwi w bezkresie;

Jest gdzieś społeczność, której nikt nie budzi,

Gdzie głębin czuć bezmiar i fal ryk się niesie.

Michał Jeliński - Na brzegu

Świetliste kamienie wyłaniające się z jaskini, fantazyjnie wykręcone korzenie, bryły skał, nastrój, kontrasty wywołujące napięcie, harmonijne faktury, abstrakcyjne formy drzew, miarowe rytmy fal, horyzont…

Czarno – białe, wielkoformatowe fotografie Michała Jelińskiego pozornie przedstawiają fragmenty krajobrazu, w istocie będąc fotograficznymi ekwiwalentami wewnętrznego przeżycia, wrażliwości i emocji zrodzonych
z uważnego współbycia z naturą.
 Można powiedzieć, że w tym przypadku subiektywne oko aparatu zdołało uchwycić dwie strony obiektywu – rzeczywisty obraz oraz świadomość fotografa. 
Dzięki technice systemu strefowego i precyzyjnemu sterowaniu odcieniami szarości, Jeliński zdołał utrwalić niewidoczną, pomijaną na co dzień warstwę rzeczywistości, którą odbiorca może odczytywać i interpretować przez pryzmat własnej wrażliwości.

Agnieszka Szczepaniak